Huzur kaybolmuş…
Tedirginlik yürekte…
Endişe beyindeyse…
Siyaset, ticaret, spor, sanat ne anlam taşır?
***
Bayramın tadı burnundan gelmiş…
Tatil heyecanı gerginliğe dönüşmüş…
Kalabalıktan korkar hale gelmişsek…
Partilerin suni yakınlaşması, içtensiz birlik mesajları insan aklıyla alay etmektir.
***
Memleket sınırları eleğe dönmüş.
Ege’ye yayılan binlerce mülteci, yokluk, sefalet içinde kaldırımlarda yatıyor.
Cesaretini toplayan lastik botla uluslar arası sulara açılıyor.
Çoğuna mezar oluyor.
Şansı olanlar kurtuluyor.
Sadece İzmir’de işsiz güçsüz sokaklarda dolaşan Suriyeli sayısı 200 bini aştı.
***
Ülkede kimin, neyi takip ettiğini biliyor muyuz?
Mesele budur.
Devletin istihbaratı bir takım duyumları…
İlgili yerlere iletiyor…
Yeri, yurdu, kimliği, cinsi belirlenemeyen canlı bombaları uyarmasına rağmen şehrin göbeğinde onlarca genç katlediliyorsa…
Hepimizin derin düşünme zamanıdır.
***
Bir an önce…
Varlıkları bilinen canlı bombalar bulunmalıdır.
Büyük şehirlere gitmiş olabileceğinden bahsediliyor.
Ya turizm merkezlerinde çıkarlarsa?
Uyuşmuş beyinleriyle can almaya devam ederlerse…
İnsanımıza ana, baba, evlat, kardeş acısı yaşatırlarsa…
Neye yarar güçlü olmak, zenginleşmek, dünyayı yönetmek?
***
Öncelikle…
Elini kolunu sallayarak dolaşan cellâtlar yakalanmalıdır.
Aramızda yaşayan, belki bizlere yolda adres soran, bilmeyerek yardım ettiğimiz caniler etkisiz hale getirilmelidir.
Devletin temel amaç ve görevi;
Milletin bütünlüğü, ülkenin bölünmezliğini korumak…
Kişilerin ve toplumun refah, huzur ve mutluluğunu sağlamaktır.
***
Böyle tablo, bu gidişle…
Nasıl varacağız 2023’e?
