Geçen hafta ABD’de yaŞanan olay…
İnsan içindeki sessiz mahkemenin tek yargıcı…
Vicdanın varlıĞına örnektir.
***
Amerika’nın yoklukla tanıŞmamıŞ adamı Robert Durst, 71 yaŞındadır.
Babası emlak kralıdır.
Robert’in çocukluĞu, gençliĞi bolluk içinde geçmiŞ, hayatta her istediĞini gerçekleŞtirmiŞtir.
Parayla çözemeyeceĞi iŞin olmadıĞına inanır.
Milyar dolarlar önünde durduĞu için…
AçamayacaĞı kapının, yok edemeyeceĞi engelin olmadıĞını savunur.
***
YaŞamı hareketli, çalkantılarla doludur.
Çevresinde gizemli olaylar geliŞir.
EŞi Katleen ortadan kaybolur.
Sonra cinayete kurban gittiĞi tespit edilir.
SoruŞturma, inceleme falan bir türlü sonuç alınmaz.
Belki de aldırılması istenmez.
Dosyası rafa kalkar.
***
Ünlü milyarderin sözcüsü, yazar Susan Berman vurularak öldürülür.
Bizim “kim vurduya gitti” dediĞimiz türden.
Yeni araŞtırma, soruŞturmalar…
Sonuç; sıfır.
Bazı kiŞiler her iki kadının ölümüyle ilgili dedikodu yapar.
Bir süre sonra aĞızlar kapanır, unutulur.
Son olarak…
Robert Durst’un komŞusu Morris Black bıçaklanarak katledilir.
Cinayet masası detektifleri, FBI ajanları peŞine düŞer.
O cinayet de “faili meçhul” kalır.
***
Aradan yıllar geçer.
Robert Durst, yaŞlanmıŞtır.
Hayatı belgesel olarak çekilecektir.
Kamera karŞısına geçer yaŞadıklarını anlatır.
Soruları da, kafasına göre geçiŞtirerek cevaplar.
***
Bir ara dinlenme molasında…
Yakasındaki mikrofonu unutur.
Cihaz açıktır ve bilinçaltı…
“ Ne halt ettim ben… Tabii ki hepsini öldürdüm” diye fısıldar.
Hâkim olamadıĞı ses, içinden fırlamıŞtır.
Herkes ŞaŞkındır.
Ortalık ayaĞa kalkar.
***
Dosyalar açılır.
Suç itiraf edilir.
Ünlü milyarder tutuklanır.
Cezaevine gönderilir.
***
Vicdan…
İnsanın içinde açık kalmıŞ sirendir.
Hep öter, döner.
Gün gelir…
Patlarcasına isyan eder, dile düŞer.
İŞte o zaman…
En merhametsiz cellâttır.
***
Robert amcamızdaki gibi!
