İnsanız bir tuhafız.
Bazen kızgınlık, bazen sevecenlikle…
Birbirimizin halini, hayvana benzetiriz.
***
Hepimiz dillendirmişizdir.
Erkeğin irisine AYI
Asalak olana SIRTLAN
Boş bakana ANGUT
Çok çalışana ARI
Erken yatana TAVUK
Başarıyı yakalayana ASLAN
Sınıf birincisine İNEK
Çok yemek yiyene FİL
Geç anlayana ÖKÜZ
Güzel sesliye BÜLBÜL
Sürekli söylenene SİVRİSİNEK
Her şeyi kabullenene KOYUN
İnatçı olana KEÇİ
Hasta olmayana KATIR
İri kadına AT
İşin ustasına KURT
Kurnazlara TİLKİ
Umursamayana TIRTIL
İşe yaramayana HAMAM BÖCEĞİ
Uslu çocuğa KUZU
Yaramazlık yapana EŞEK SIPASI
Uysal kadına KEDİ
Yakıştırması yaparız.
***
Hayvanları severiz de…
Kafamız attı mı; devletin tabancası, polis elbisesiyle yol ortasında masum köpeği kurşunlarız.
Belediye bütçesiyle toplu katlederiz.
***
Bazılarımız da…
Hayvanlığı benimseriz.
Kendimizi ayrıcalıklı görüyorsak…
Adımızı “Havalı Hayvan” ilan ederiz.
Aracımıza yazıyı yapıştırır…
Şehir trafiğinde havamızı basarız.
***
Baştan söyledik.
İnsanız bir tuhafız.
Hayvanlarla dalga geçer…
Hayvanları vurur, ezer…
Nam olsun diye…
Hayvanlıktan kopamayız!
