2 yıldan bu yana Türkiye Milli Olimpiyat Komitesinde geliştirdiğim bir proje ve çok değerli arkadaşlarımla ÜNİVERSİTELER FAİR PLAY KERVAN’ında yer alıyorum. Bu süre zarfında bugüne kadar Edirne’den, Şanlıurfa’ya, Samsun’dan Hatay’a kadar 18 üniversitemizi ziyaret ettik. Ziyaretlerimize de devam ediyoruz. Yaklaşık 20 bine yakın sporla ilgili ve spor eğitimi gören öğrenci ile tanıştık ve konuştuk.Karşılaştığım en büyük derdi şu soru anlatıyordu. “Türkiye’de futboldan başka spor yok mu? Varsa niçin yazılı ve görsel basın onların haberlerine,başarılarına hak ettikleri yeri vermiyor?” Bu soruya neredeyse yarım asırdan fazla bu alanda hizmet vermiş birisi olarak cevap vermek zordu.Dünya şampiyonu olan okçu kızlarımız 25 cm karelik bir habere sığdırılıyor. Balkan şampiyonu olan yıldız binicilik ekibi ancak diplerde köşelerde yer bulabiliyor. Avrupa’nın ana sporu eskrimde gümüş madalya kazanan bir gencimiz başarısını niçin kendi ülkesinin gazete sayfalarında arayıp bulamıyor?
Bu, 1960’lardan sonra ülkemizde spor medyasını saran bir hastalıktır. Bunun sebebi kadroların ilk defa spor alanındaki eğitimsizliği, ikincisi hedefin anlatmak, takdir etmek, öğretmek değil, tiraj olmasıdır.Türk Spor medyasının, gazetesi, dergisi, televizyonu ile silkinip kendine gelmesi gerekir.Dünyanın en büyük spor şöleni yaz olimpiyatlarında futbol yaklaşık 20 daldan ancak birisidir.Madalyasıda, yeride okadardır. Biz, dünyada geçerli tüm dallara eşit saygı göstermez veeşit yer vermezsek ne genç kuşaklarda spor dallarında yıldızlar yetiştirebilir, nede madalya listelerinde üst çizgilere tırmana biliriz.Ülkeyi sevmek ülke sporuna hizmet etmek ancak spor bilincinin özelikle bir kamu hizmeti yapan medyada gelişmesi ile olabilecektir.
Spor Basının silkinip, kendine dönmesi gerekli
ERDOGAN ARIPINAR
Yorum Yazın
Facebook Yorum